Wat een waanzinnig mooie tijd heb ik hier gehad! Vannacht vertrekken we met volle koffers naar het vliegveld om terug te gaan naar huis. De hele dag zijn we al bezig met inpakken en het schoonmaken van onze kamers hier, met de nodige hulp van Marlein (vriendinnetje van Lori, die met ons mee terugvliegt). Na een grote gratis verkoop at mercado de Lori y Anne aan de Braziliaanse meiden, is het ons gelukt om de koffers helemaal aan het goede gewicht te krijgen. 20 kilo, plus 10 kilo handbagage…alle leuke herinneringen moesten mee!

Natuurlijk heb ik ook wat meer te vertellen over de laatste drie weken. De afgelopen weken hebben we namelijk ook tentamens gehad…met, na gisteren, ALLE studiepunten in de pocket!! En het voelt goed! Twee vliegen in één klap. De Spaanse languagecourse heb ik zelfs met 9.5 af kunnen ronden, I can be proud of myself;)!
Het weekend tussen de tentamens in zijn we naar Joy, een populaire club hier, geweest samen met Julia en haar huisgenoten. Een mooie club dat vroeger een theater was, dus daar heeft het ook nog veel van weg. Verder hadden we dat weekend een jarige in ons midden, Lori! Dat hebben we natuurlijk goed gevierd. We zijn met z’n vijven naar een Jazzbar geweest, El Junco, waar een band live optrad. Heel gaaf was dat! De foto’s van die avond zijn privébezit haha. Op haar verjaardag zelf was het 17 graden, volop zon..een hele goede reden om lekker op het terras te zitten dus! Samen met Paula en Julia hebben we Plaza Mayor gezeten.
Afgelopen donderdag was ons laatste tentamen en vanaf toen hebben we alleen nog maar genoten van deze heerlijke stad. Donderdag lekker gegeten en gedronken bij Julia. Vrijdag kwam Marlein aan en zijn we de stad ingegaan en ’s avonds uitgeweest, erg geslaagd! Zaterdag hebben we ontbeten/gelunched bij een lekker Frans eettentje met Julia, dat brood deed me trouwens denken aan het lekkere brood uit Nederland (want dat hebben we!!). Daarna zijn we eigenlijk verder gegaan met eten bij Mercado de San Miguel, wat zal ik dat gaan missen! Vervolgens wéér verder gegaan met eten bij Járdin de Secreto, een schattig tentje dat eruit ziet als een sprookje. Die avond gaven Lori en ik ook ons afscheidsfeestje. Samen met de Braziliaanse meiden en Manolo (de jongen uit Panama waar we op school mee omgingen) zijn we naar een Sangriakelder gegaan waar ze de lekkerste sangria hebben, om vervolgens op weg te gaan naar een leuke kroeg. Super gezellige avond. De zondag erop zijn we nog één keer naar El Rastro (de markt) geweest en vervolgens nog lekker geshopt. ’s Avonds moesten we helaas afscheid nemen van Julia omdat ze de dag erop naar Rome ging, dat was een stuk minder leuk. Maar we hebben afgesproken dat het niet de laatste keer was, zij en Paula komen namelijk met Koninginnedag naar Nederland om het feest mee te vieren! Dus dat wordt vast en zeker toppie! Gisteren hebben we voor de laatste keer mogen genieten van Retiro..wat een park! Waarna we ‘s avonds heerlijk Braziliaans hebben gegeten bij Paula en Lihemm.

En vandaag is het dus..vandaag. De laatste dag van deze mooie tijd. Vanmiddag ook afscheid genomen van Paula en Lihemm (eerst natuurlijk nog onze fat-feelings doorgezet door te gaan eten bij het delicious retro-hamburgertentje), wat de nodige traantjes opleverde.

Wat zal ik de Spaanse culinaire keuken gaan missen, het goedkope maar lekkere eten in de meest leuke tentjes. De heerlijke parken. De Spaanse relaxedheid: mañana, mañana. De goedkope, maar leuke kleding. DE ZON! Het maakt niet uit hoe koud het hier is, de zon schijnt áltijd! Het kussen en knuffelen, nooit gedacht dat ik dat zou zeggen, maar het heeft eigenlijk best iets. Het echte Erasmusleven, alle culturen bij elkaar en het is een groot feest. Maar vooral de mensen die we hier hebben ontmoet, waar we een echte band mee hebben opgebouwd, vanaf het onwennige begin tot aan nu.

MAAR natuurlijk heb ik ook heel veel zin om weer naar Nederland te gaan! De heerlijke nuchterheid van de Nederlandse mensen, de droge humor, het Nederlandse eten (vooral het brood en het beleg), het goedkope en gezellige uitgaansleven met lekkere foute nummers (zonder dat er gladde Juans om je heen dansen), NIET het Nederlandse weer;), het gewoon random kunnen bellen en smsen en niet via Skype, de snackbar (ik hallucineerde over een frikandel speciaal en een frietje joppie), mijn eigen bedje én…bovenalles iedereen weer zien!! Want ik heb jullie toch eigenlijk best wel gemist zo af en toe;)! Wat een cliché, maar zo waar!

Iedereen heel erg bedankt voor het bijhouden van mijn waarbenjij en de lieve reacties!

Madrid, hasta luego! Ik kom zeker een keer terug!

Beso Anne